باید به این نکته توجه کرد که خلاف ادب است و حیف است در محرم صحبتی غیر از فضائل حضرت اباعبدالله شود و البته می بایست در لابلای این موضوع در مورد مسائل دیگر نیز صحبت نمود.در آیه 80 سوره توبه می فرماید:اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ، شان نزول این آیه در رابطه با جوانی مومن و پاکی است که پیامبر این جوان را بسیار دوست می داشت که وی در جنگ احد به شهادت رسید.

پدر این جوان بر خلاف خودش انسان خوبی نبود و فوت کرد. جوان خدمت پیامبر رسید و عرض کرد پدر من فوت کرده و می دانم شما می دانید او چکاره بوده اما از شما خواهش دارم بر بدن پدرم نماز بخوانید و علت آن هم این است اگر شما تشریف نیاورید ما در شهر انگشت نما خواهیم شد. پیامبر قبول کرد.
پیامبر بر بدن این شخص نماز میت خواند. در تکبیر چهارم که شخص نماز خوان برای میت طلب مغفرت می کند پیغمبر برای میت دعا کردند و نماز تمام شد. نماز و دعا از طرف پیغمبر بود. از جهت کمیت نماز و دعای ما با پیغمبر تفاوتی ندارد. آنچه در عمل مهم است عمل رنگ الهی داشته باشد.
* اگر ما در مجلس امام حسین قصد عزاداری داریم ما معتقدیم عزای امام حسین عبادت است و باید موجب تقرب به خدا شود و باید با نیت وارد شد و اگر اعمالی که برای عبادت لازم هست انجام نشود قطعا عبادت درستی نیست.اگر در هیئت برای خدا آمدیم برای اینکه بیاییم زیر قبه امام حسین برای نزدیکی به امام حسین قطعا عبادت است و ما عبادت می کنیم و رنگ و بوی الهی پیدا می کنیم و الا خبری نیست و نمی شود البته این خانواده خانواده کَرَم است و امام حسین با بقیه اهل بیت تفاوت دارد و اگر با آداب هم نیاییم می خرند اما اگر با آداب بیاییم چه خواهند کرد!
امیر المومنین در روز مباهله (علامه طباطبایی می فرمایند) ، انگشتر خیلی قیمتی نبوده و در شان علی نبوده و معمولی بوده اما این انگشتر سر نماز چون سبقه الهی داشته جبرئیل را از عرش به فرش کشاند و آن آیه شریفه را بر پیامبر نازل می کند که شیعه و سنی گفته اند شان نزول آن علی (ع) است.
اگر عمل رنگ خدایی پیدا کرد اگر چه قلیل کثیر است. قرآن هم می فرماید ما عملی از شما می خواهیم که برای ما باشد.
* برای همین هم هست که چون عمل امام حسین و اصحاب آن برای خدا بوده خدا به آنان امتیازات خاصی قائل شده است. چون فقط و فقط برای خدا بودند. اصحاب امام حسین شب عاشورا اول امام فرمود آقایان همه بروند حتی عباس (ع) ، که داریم عباس عقب عقب رفت و روی خاک افتاد که حضرت زینب عباس را کمک کرد و عرض داشت چه شده که عباس فرمود برادرم به من می گوید برو و من را به غلامی هم قبول ندارد.
* به شخصی عرض کردند بیا تا به کربلا برویم عرض کرد آقا این اسب و امکانات من برای شما من بعدا می آیم که فرمودند اسب و امکانات تو به چه درد ما می خورد؟ 2000 نفر در شب عاشورا برگشتند از کربلا و امام همه آنها را رد کرد... اگر بر حسب ظاهر با این قضیه برخورد کنیم باید دعوت کنیم که بیایند اما مثلا فقط برای حبیب نامه می نویسد. یک پیرمرد 80 ساله! من الغریب الی الحبیب... از آقایی که غریب شده
* حجر ابن عدی(اگر اشتباه نکنم) تا نزدیک کربلا هم با امام بود و به امام برخورد گفت آقا کجا امام فرمود کربلا... واقعا هم عاشق امام بود عرض کرد آقا من میروم نزد زن و بچه ام آذوقه میدهم و بر می گردم... خلاف شرع هم نمی کرد و باید این کار را می کرد بر حسب ظاهر. حجر رفت و برگشت دید سرها بالای نیزه است... آنوقت حبیب در کوفه داشت به کربلا می آمد در راه مسلم را دید که بیش از 80 سال عمر دارد گفت کجا میروی گفت حمام می خواهم محاسنم را خضاب کنم... گفت داری میری حمام؟ عرض کرد بیا بریم جایی ، من رنگی را به تو می دهم محاسنت را خضاب کن که تا ابد پاک نشه... داریم مسلم ابن اوسجه با لنگ و قدیفش به کربلا آمد یعنی حتی به زن و بچه اش هم خبر نداد.
ولی ما وقتی امر کرد بیا تمام است و حتی به اندازه خبر به خانواده هم نباید درنگ کرد!.حق نداریم تامل کنیم. آیات در ولایت زیاد است که موسی را خدا به در خانه خضر فرستاد که همین چیز ها را یاد بگیرد.
عمل اگر سبقه الهی داشته باشد قلیلش هم کثیر است. من پیشنهاد می کنم در هیئت گوشه گیر نباشید خودتان را وسط بکشید اینجا قضیه فرق می کند. من در جنگ رفیقی داشتم که می گفت هر جور شده یک متر هم شده خودتان را به خط برسانید. هر طوری شده خودتان را شبیه عزادار های ارباب کنید. البته بی تفاوت هم باشید این خانواده می خرند.
می گفت می خواستند برای امام حسین غذا بپزند گفت کبریت داری عرض کرد دارم(طرف سیگاری و بی تفاوت بود) شخص سیگاری خوابید و در خواب امام حسین را دید که عرض کرد اسم این شخص هم بنویس عباس جان این شخص یک چوب کبریت برای ما خرج کرده.
عرض کرد آمدم در مجلس روضه هوس چایی شیرین کردم یه مقدار از شکری که برای منزل خریده بود در چایی خودم ریختم و خوردم شب در خواب دیدم امام فرمود عباس جان اسم این را بنویس برای مجلس ما یک قاشق شکر خرج کرده.
دوستان همش حسابه والله حسابه کی کجا بشینه کی دم در وایساده همش حسابه...
پیامبر دعا فرمود و نماز میت خواند جبرئیل نازل شد یا رسول الله خدا می فرماید اگر برای این طلب مغفرت بکنی یا نکنی اگر 70 مرتبه هم برای آن طلب مغفرت بکنی خدا این را نمی بخشد! چون اینها کفر ورزیدند توی پیغمبر هم دعا کنی خدا نمی بخشد. اما دعای امام حسین بر خلاف همه انبیا ، اولیا و ائمه حتما به اجابت می رسد.
حاج ملا علی دربندی 6 ماه کربلا و 6 ماه تهران بود. در 6 ماه کربلا کارش این بود بعد نماز در حرم می نشست فقط گریه می کرد تا ظهر ، نماز ظهر را می خواند در منزل استراحت می کرد مجدد بر می گشت حرم گریه می کرد تا غروب. فقط و فقط یک دعا می کرد. دعای مرحوم دربندی(ره):چ حسین جان به پهلوی شکسته مادرت قسم بیا و دل ما را نسوزان و فردای محشر و قیامت نکند از شمر شفاعت کنید! برای شمر نکند دعا کنی که دعای تو مستجاب است. اگر تو دعا برای شمر هم بکنی خدا بی برو برگرد شمر را می بخشد. شش ماه در سال گریه می کرد و حرفش این بود(در مورد شیخ جعفر شوشتری هم نقل می کنند)
پیغمبر در کنار قبرستانی در حال فاتحه خواندن بود که دید یکی از قبر ها آثار عذاب دارد اشاره کرد به قبر که میت بلند شو، میت از خاک بیرون آمد جوانی بود صدا زد تو از امت که هستی گفت آقا من از امت شما هستم پیامبر فرمود مگر نمار نمی خواندی؟ گفت چرا آقا 5 وعده پشت شما نماز می خواندم. مگه اهل روزه نبودی؟ گفت بجای یک ماه سه ما می گرفتم. مگر اهل زکات و خمس و حج نبودی؟ گفت من فقیر بودن و مالی نداشتم. مگر اهل جهاد نبودی؟ گفت سه قزوه پشت شما شمشیر زدم. کسی را در شهر داری؟ گفت مادر پیری دارم. مادر جوان آمد. یک پیرزن. پیرزن جوان را میشناسی عرض کرد بله پسرم است . چرا ناراحت نیستی عذاب می کشد؟ عرض کرد من خودم او را آق کردم.این روزی از بیرون آمد و عروسم دوید بیرون چقلی من را کرد و این بدون سوال از من عصبانی شد و من را در تنور پرت کرد و من سوختم و آقش کردم.خدایا مزد این عمل پسر را به او بده که سه روز بیشتر زنده نماند پسرم.پیامبر به پیرزن گفت درسته اشتباه کرده امادر حال عذاب است به خاطر ما بچه ات را حلال کن. پیرزن رو کرد به آسمان خدایا به حق پیامبر عذابش را بیشتر کن. پیامبر به سلمان فرمود سلمان برو دنبال علی و فاطمه و حسنین... زمان زمان شفاعت است. فردی از امت من گرفتار است.
اگر پیامبر رحمه العالمین است امام حسین رحمه الله الواسعه است. حضرت زهرا وقتی شنید چادر بسر کرد و با علی و حسنین آمدند قبرستان(چه عظمتی داشت فاطمه در زمان حیات پیامبر! چه شانی داشت فاطمه!) امیر المومنین به پیرزن گفت پیامبر از تو خواسته بخاطر او ببخش. پیرزن روزی فرق مرا در نماز می شکنند به حق آن روز جوانت را ببخش. نگاهی به آسمان کرد پیرزن خدایا بحق های عذاب بچه ام را بیشتر کن. حضرت زهرا عرض کرد پیرزن پهلوی من را بین در و دیوار بخاطر اسلام می شکنند بحق پهلوی من جوانت را ببخش. پیرزن قبول نکرد. امام حسن فرمود زهری به من می دهند و مرا بشهادت می رسانند بحق من. پیرزن مجدد نفرین کرد عذاب پسر من بیشتر شود این مرا سوزانده است. نوبت امام حسین رسید:(مگر میشود دعای امام حسین به اجابت نرسد؟ فقط یک جا بود حرف امام حسین شکست خورد! آن هم زمانی بود که شیر خواره را بدست  گرفت) امام حسین فرمود:پیرزن روزی می رسد من از بالای مرکب ... (امام زمان می فرماید یک ساعتی شد که بدن حسین دیگر رمقی نداشت یعنی منظورم اون ساعتی است که روی ذوالجناج نشسته بودی اما طاقت نداشتی هی مایل به چپ می شدی مایل به راست می شدی ارباب مقاتل می فرمایند ذوالجناج دید دیگر نمی شود امام را نگه داشت مثل شتری که زانو می زند زانو زد، چرا؟ چون ذوالجناح دید بدن پر از تیر است اگر امام زمین بخورد این تیر ها روی بدن اثر می گذارد)