حضرت علامه دهه عاشورا همه درس ها را تعطیل می کردند و دختر ایشان می گفتند پدرم از اول صبح تا شب برای امام حسین گریه می کرد. حالا ما می گوییم بی کاریم؟ یک مجلس برو بسه دیگه ! چقدر گریه؟!گویا اصلا در این ده روز ما وظیفه دیگری نداریم ، امام رضا اینگونه بودند امام صادق و آقا موسی ابن جعفر اینگونه بودندامام زمان می فرمایند روز سوم شعبان مولای ما حضرت حسین بدنیا آمد ، تعبیر مولا می کند ، کیست این امام حسین؟ این چه شخصیتی است که حتی خونش که روی زمین هم ریخته است جا دارد سلام داده شود ، امام زمان سلام داده است.

بحث خون امام حسین جای بحث دارد که وقت بسیاری می برد.این وجود مقدس(امام حسین) که شب های محرم جمع می شویم فقط به این بهانه که امام زمان فرمود مجالس روضه امام حسین را من شرکت می کنم و همه رفت آمد ما به این بهانست که امام زمان اینجاست ، آی کسانی که عشق جمکران دارید امام زمان فرموده اند مرا در مجالس روضه جدم پیدا کنید و در جایی می فرمایند اگر می خواهید برای فرج من دعا کنید اول برای مظلومیت عمه ام زینب گریه کنید بین روضه برای فرج من دعا کنید همان موقعی که می گویید معجر از سر عمه م کشیدند و عمه ما را وارد مجلس نامحرم کردند همان موقع برای فرج  من دعا کنید.
اولین کسانی که حال و هوای محرم را به شهر می آورند بچه ها هستند از اول صبح و ظهر صدای تبل و سنجشان را در می آورند و اصلا رعایت نمی کنند مردم خوابند و استراحت می کنند ، با تبلشان اعلام می کنند کسی حق خواب ندارد ، وقتی بچه های امام حسین چند شب است راحت نخوابیدند کسی حق خواب و استراحت ندارد...
دوستانی که حج مشرف شدند دیدند ، بزرگی می فرمود توی اون شلوغی و سر صدا یک لحظه دقت داشته باشید بعضا شاید برای تان پیش بیاید که می بینی کل جمعیت ساکت شدند(من در کربلا این حالت را دیدم داشتم برای خودم روضه قتلگاه می خواندم که همه ساکت شدند بعد از جلسه دو سه نفر همراهم نیز گفتند فهمیدی؟) بدانید آن ساعت ساعتی است که حضرت حجت برای طواف آمده اند در مجلس روضه هم همین است که دیدید فضا عوض شد همه گریه می کنند اما ساکتند شاید امام آمده اند ما اعتقاد داریم خیلی ها گله می کنند چقدر گریه؟ ما وظیفه ای جز این نداریم کار ما این است همه انبیا برای امام حسین گریه کردند.
حضرت می فرمایند اسلام علی دماء السائلات سلام بر خون هایی که جاری شد ، بعضی از این خون ها به زمین نیامد که کاری نداریم آنها بحث جدا دارند و شانشان بالاتر این حرفاست که دو خون بود یکی خون حضرت علی اصغر(فضبح الی اذن ...) امام حسین با این خون محاسن را خضاب کرد و خون ها را مشت مشت به آسمان می پاشد و خون به زمین باز نمی گردد.
امام حسین خونی که داد چطور داد؟ آیا با خدا معامله کرد؟ آیا محبت خواست در مقابل این خون؟ انفاق کرد؟ صدقه داد؟
تعبیر امام صادق: و بذل محجتهوا فیک ، امام حسین خونش را بذل کرد و رایگان داد چیزی در مقابلش نخواست فقط و فقط برای حق ، تابلوی روز عاشورا همه چی هست عرفان ، فقه و .... ، بذل کرد آن هم محجه ، محجه خون درون قلب است که اگر پمپاژ نشود همه اعصاب از بین می رود.
برای هیچ ائمه ای این تعبیر نیست که امام زمان می فرمایند که (شیخ طوسی در مصباح ص 826 می فرمایند):خدا معوض در مقابل این شهادت و ریختن شما سه چیز را قرار داده است ، یک:اولین اثر و اولین معوض در مقابل خون امام حسین که خدا به بقیه نداده است که همه ائمه بعد از امام حسین از نسل امام حسین هستند ، امام سجاد چقدر وزن دارد ؟ امام صادق چقدر وزن دارد در این عالم؟ امام باقر چقدر؟ امام رضا و ...؟ و وجود مقدس امام زمان جقدر وزن در این عالم دارند؟ اینها نقطه پرگار آفرینشند همه کاره عالمند "بیمنه رزق الورا و بوجوده سبتت العرض و السما بکم یمسک السماء" ، اما می فرماید که همه این وزنی که اینها دارند  و امامت به اینها عنایت شد بخاطر خون امام حسین در قتلگاه است ، بحث امامت و ولایت بحث پیچیده ای است ، فقط و فقط بچه های فاطمه شرایط امامت دارند ، اگر محسن ابن علی زنده بود امام می شد ، اگر امام زمان می فرماید مولای ما بدنیا آمد حرف بعیدی نیست! همه در خانه امام حسین مدیونند... دوم:والشفاء فی تربته ، شفا در تربت امام حسین ، امام صادق فرمود بچه که بدنیا می آید فکش را با تربت امام حسین بنا کنید اولین چیزی که می چشد خاک کربلای امام حسین باشد از همان اول بوی امام حسین بدهد میت هم وقتی می خواهد برود می گویند روی چشمانش تربت بگذارید ، سوم:هر کسی زیر گنبد دوار و آسمان با امام حسین باشد چه ظاهرش چه باطنش چه حقیقت وجودییش با امام حسین باشد رد خور ندارد اهل رستگاریست ، آی جوانان هر کی می خواهد عاقبت بخیر شود فقط دور سر امام حسین بگردد ، پدر و مادرتان را دعا کنید همان هایی که ما را به مجلس امام حسین آوردند آنها حق گردن ما دارند در دعای عرفه امام حسین می فرمایند خدایا تو را شکر که اینقدر تولد من را به عقب انداختی که در دوره پیامبر خاتم بدنیا آمدم ، شکر کنیم که در مملکت شیعه بدنیا آمدیم ، مملکتی که وقتی اسم امام حسین می آید در شب اول محرم مادرت می گوید آقا زاده بیا شب اول محرم است پیراهن مشکلی یادت نرود ، این پدر مادر را باید دست و پایش را بوسید و چقدر ما خودمان را محروم کردیم.
برگردیم به والشفا فی تربته... 23 خصوصیت با استفاده از روایات که هرکدام پایش یک تا چند روایت خوابیده شیخ جعفر شوشتری در خصائص عنوان نموده که یکی از آن را می گوییم.اولا بدانید در این کربلا قبل از امام حسین عده ای فدایی شدند تا این خاک آماده شود چون این خاک خاک معمولی نیست و مقدمات می خواهد دویست نبی ، وصی و سبط خونشان در این خاک ریخته شده تا گودی آماده شود که امیر المومنین بعد از صفین در صحرایی خوابید که آقا از خواب پرید و عنوان کرد در خواب دیدم حسینم در این خاک دست و پا می زند  که اینجا مثار عشاق است و محل شهادت و قتلگاه عاشقان حسین است.
یکی از خصوصیات خاک کربلا این است که اگر خاک کربلا را در هر قبری قرار بدهند قبر محل امانی برای صاحبش خواهد شد برای همین مستحب است زیر سر میت خاک کربلا بگذارند به تعبیری می گویند خدایا همه سرمایه این میت حسین است. روی قبر سلمان امیر المومنین نوشت سلمان ناراحت نباش اینی که الان داری وارد بر شخص کریم میشوی اگر دستت خالی است(به سلمان می گوید دستت خالی است!)ناراحت نباش بگو چون بر شخص کریم وارد می شوم دستم خالی است ، سر سفره کریم نباید چیزی بیاورم باید دست خالی بیایم ، در زمان امام صادق زن بدکاره ای بود که وقتی بچه از عملش متولد می شد در تنور می سوزاند از دنیا رفت ، هنگام دفن او زمین جنازه اش را قبول نمی کرد و بیرون می انداخت مادر زن خدمت امام صادق رفت که آقا دستم به دامنت پسر فاطمه ما در شهر آبرو داریم یک فکری بکن ، امام صادق مقداری خاک کربلای امام حسین به پیرزن داد و مقداری از خاک در قبر بریز قبر به احترام خاک کربلا میت را قبول می کند ، صحبت حسین است .
چرا خاک کربلا احترام دارد؟ امام صادق سر این مطلب را عنوان می کنند: می فرمایند این خاک نیست کسی حق ندارد این را خرید و فروش کند نه بخرد و بفروشد ، هدیه بدهید ، فرمود خاک کربلا خاک نیست این خاک گوشت و پوست استخوان جد ما امام حسین است ، نگویید خاک بگویید گوشت و پوست و استخوان جد ما . هر چقدر هم میت گنه کار باشد این خاک در قبر قرار گیرد رد خور ندارد.
من می گویم یا امام صادق ما اعتقاد داریم خاک قبر امام حسین که هیج بلکه خاک زوار امام حسین هم آثار را دارد از کجا؟
مرحوم علامه امینی در جلد ششم الغدیر عنوان می کند که زن و شوهر ناصبی در بحرین بجه دار نمی شدند نذر کردند اگر بچه دار شوند و پسر بود این پسر 18 سالگی رسید در مسیر کاوران زوار امام حسین می گذاریمش که جلوی کاروان های زوار امام حسین را بگیرد و بقتل برساند ، بچه بدنیا آمد و در 19 سالگی به او گفتند قضیه اینطور است و او هم قبول کرد ، مسلح شد و بسمت کربلا رفت و در مسیر زائرین گودالی را پیدا کرد و کمین نمود ، خسته شده بود از راه ، خوابید ، علامه می فرماید تا خوابش برد در عالم رویا دید قیامت است و دست او را گرفتند و بردند دیدند که وجود مقدس امام حسین و اصحاب نشسته اند ، گفتند که حساب این آقا را برسید ، امام حسین فرمود رهایش کنید ، این قرار بوده اموال زائرین من را غارت کند و قرار بوده آنها را بکشد اما تا الان این کار را نکرده است ، اما آنجایی که این کمین کرده بود خاک پای زوار من روی این مرد نشسته است و خداوند فرمود به برکت خاک پای زوار امام حسین ما این شخص را بخشیدیم .
جوان بیدار شد که دید کاروان وقتی او خواب بوده از آنجا گذشته است. اسلحه اش را روی زمین انداخت و به کربلا آمد و تا به شش گوشه امام حسین رسید خودش را پایین پای امام حسین انداخت و گریه و توبه کرد و ...
امام رضا فرمود : پلک های ما در عزای جد ما مجروح است ، نمی فهمیم چه می گوییم !
فرق حرم امام رضا با کربلا این است که کربلا حوض و آب و سقاخونه و این حرفا تعطیل...
آی مردم حرم امام رضا قتلگاه ندارد...
آی مردم حرم امام رضا تل زینبیه ندارد...
به هر بهانه ای برای خودتان روضه بخوانید و برای حضرت زینب گریه کنید
اولین کسی که عجر داده می شود فردای قیامت امام صادق می فرمایند به کسی داده می شود که به تشنه لبی جرعه آب داده باشد.
امام حسین به کربلا آمد تا آدم بسازد دنبال برد و باخت نبود برای تحول در فضایل آمد تا ما را بالا ببرد.
من روز عرفه گفتم که همه را که آب داد یک نفر از دور آمد و گفت آقا تشنه هستم به همه آب دادی پس من چی؟ امام حسین آبی که جدا برای خیمه ها گذاشته بود به او داد ، بعد از کربلا که گذشت همه دور هم نشسته بودند هر کس چیزی می گفت یکی می گفت من گهواره بردم یکی می گفت من گوشواره ، اما شخصی گفت من آخرین کسی بودم که حسین به من آب داد اما ما همدیگر را ندیدیم تا آن لحظه ای که حسین در گودی بود ، من بالاسرش آمدم چشمانش را باز کرد تا من را دید من را شناخت و یادش آمد صدا زد:جگرم از تشنگی می سوزد ... من نیزه دستم بود... این نیزه را ... (لا اله الا الله)